Rhinolophus euryale Blasius, 1853 -Akdeniz Nalburunlu Yarasası

 

 Sınıf: Mammalia  Takım: Chiroptera  Familya: Rhinolophidae

Tavsif:

 1853. Rhinolophus euryale Blasius, Wiegmann’s Arch. Naturgesch., 19 (1): 49-51.

 Terra-typica: Milano, İtalya.

Vücut Yapısı:

Önceki iki tür arasında, orta büyüklükte bir türdür. Sellanın üstte kalan kısmı, alt çıkıntıdan uzun ve üstteki biraz daha fazla olmak üzere her iki çıkıntı sivridir. Üstten yan kenarları paralel olarak görülür. Lanset yavaş yavaş daralarak sivrilir. Kulak, büyük; yuvarlak yapılı antitragusun genişliği ile yüksekliği hemen hemen eşittir. Plagiopatagium, tibianın alt ucunda sonlanır. Ph.III², Ph.III¹’in yaklaşık 2 katı uzunluktadır. Ph.IV¹, Ph.IV²’nin 1/3’ünden biraz daha uzundur [Ph.IV1 (6.2-7.5 mm)/Ph.IV2 (16.5-19.1 mm) = % 32.5-44.9]. Uropatagium, hemen hemen kare şeklindedir. Diğer Rhinolophus türlerinden farklı olarak dinleme halinde uçma membranları  ile

Rollin Verlende’nin izniyle (www.natuurbeleving.be).

örtünmezler. Pm¹, çok küçük ve diş sırasındadır.  Karyotipte 2n= 58 ve NFa= 60'dır. TB 75-88, KyU 20-32, ÖKU 45-49 mm.
Yaşam alanı: Bütün yıl boyunca tabii ve suni mağaralarda, inlerde ve diğer yeraltı alanlarında; harabelerde ve kaya çatlakları (bilhassa yüksek kaya yarıklarında) arasında soliter ya da birkaçı bir arada bulunurlar.
Biyolojisi: Yaşama şekli R. hipposideros'unkine benzer; kolonileri R. ferrumequinum ve R. hipposideros'takinden daha kalabalıktır. Diğer Rhinolophus’lardan farklı olarak dinleme halinde uçma membranları ile örtünmezler. Ömürleri 12 yıldan çok daha uzundur.

Dağılım:

Orta ve Güney Avrupa'dan Kuzey Afrika'ya ve Güneybatı Asya'da İran'a kadar yayılmışlardır. Yurdumuzda ise Trakya başta olmak üzere Kuzeybatı, Batı ve Güneybatı Anadolu'da ve daha az olarak da Karadeniz ve Güney-Güneydoğu Anadolu bölgelerinde bulunur.

Sistematik Durumu: Monotipik bir tür olup, Türkiye'de de R. e. euryale alttürü ile temsil edilir.

Kırmızı liste durumu:

VU/A2c, bkz. IUCN Kırmızı Liste

 

    Türkiye Mammalia Faunası  
1